مستند شهید علی اکبر جوادی ...
لطفا به آدرس زیر مراحعه فرمایید.
http://www.aparat.com/v/d12GM
لطفا به آدرس زیر مراحعه فرمایید.
http://www.aparat.com/v/d12GM
قبل التحریر:مقاله ی زیر به قلم"ح-سحر" نوشته شده است.
عزاداری سیدالشهدا علیه السلام ،بزرگترین کار فرهنگی اسلام...
چگونه مي توان كار فرهنگي عميق و پايدار انجام داد؟ اساسا كار فرهنگي به چه معنايي است و عمق دادن به يك كار فرهنگي چگونه بايد باشد؟
هدف از انجام كارفرهنگي و توليد اثر در اين حوزه، تاثيرگزاري بر فكر و انديشه ي مخاطب است كه باعث شكل گيري يك عقيده و يا ايجاد تغييري در انديشه هاي فرد مي شود تا شخص رفتاري خاص را از خود بروز دهد و يا رفتارهاي قبلي خود را اصلاح يا تقويت نمايد.
مي توان گفت كارفرهنگي كاري است كه در مخاطب موجب تغيير عقيده و تغيير رفتار شود. پس بر عواملي كه شخص را مجبور به انجام كاري بدون ميل و رضايت دروني مي نمايد، نمي توان عنوان"كار فرهنگي" اطلاق كرد.
بدون شك مي توان ادعا كرد كه بزرگ ترين و عميق ترين كار فرهنگي اسلام عزاداري اباعبدالله(ع) ميباشد.
اين حركت بزرگ مذهبي، ويژگي هايي دارد كه آن را از ديگر حركت هاي فرهنگي متمايز كرده است. مردمي بودن يكي از اين ويژگي هاست: دسته هاي عزاداري سالار شهيدان هر ساله از دل توده هاي مردم پديد مي آيد و مردم با علاقه و اختيار خويش و بدون دخالت هيچ عامل خارجي اين حركت را شكل داده و خود نيز مديريت مي كنند. و نيز هر كار فرهنگي كه بتواند ازدرون، انسان ها را به اعتقادي راسخ برساند پايدار خواهد بود.
ويژگي دوم، ريشه ي اين حركت فرهنگي است: انگيزه و نيروي محركه اي كه دسته ها و گروهها و مجالس عزاي اباعبدالله(ع) را شكل مي دهد،ايمان و علاقه ي دروني افراد به شهداي كربلا است. اين حركت ريشه در مفهومي به نام ولايت دارد كه تفكر شيعه را از تمام تفكرهاي مادي جدا كرده و به آن، چنان تعالي اي بخشيده است كه انديشمندان مادي عالم حتي توان درك و تحليل آن را ندارند. در راه ولايت نه تنها انگيزه هاي مادي و سودجويانه وجود ندارد، بلكه انسان ها تمام دنيا و حتي وجود خويش را در اين راه نثار مي كنند.
درست است كه گاهي اوقات انگيزه ي برخي از انسان ها از چنين كارهايي رسيدن به خواسته ها و حاجات مادي است، اما همين امر كه افراد براي رفع حاجت هاي دنيايي خويش دست به دامان غيب ميشوند و از شهداي كربلا كمك مي جويند مسئله اي ارزشي و معنوي مي باشد.
ويژگي ديگر عزاداري سالار شهيدان، سطح نفوذ و گستردگي مخاطبين آن است. همواره درروزهاي عزاداري ماه محرم شاهد يكي از پردامنه ترين اجتماعات مردمي هستيم كه كمترين اثر آن استحكام وحدت ميان شيعيان است. اين محبت دروني نه مرزي مي شناسد و نه مليتي و نه حتي دين و آييني... چه بسيار عزاداراني كه مسيحي هستند و يا به آيين ديگري غير از اسلام اعتقاد دارند، اما در اين ايام تمام تفاوت ها كنار مي رود ونكته ي اشتراكي كه انسان ها را با تمام اختلاف ها در كنار هم قرار مي دهد، ايمان وعشق به امام حسين(ع) و گاه تنها علاقه به سالار شهيدان است.
گستردگي و جامعيت طيف شهداي كربلا نيز عاملي است كه هر انساني را در هر سن و سال و در هر موقعيتي به اين كاوان نور متصل مي كند. از كودك شش ماهه تا پيرمردهايي كه حبيب بن مظاهر راالگوي خويش مي دانند و به اين ترتيب، شاهد مكتب جامع انسان سازي در صحنه ي عاشورا هستيم.
اينكه عزادارن درچه سطحي از آگاهي و معرفت قرار دارند، بحثي است كه بايد جداگانه بررسي شود و فعالان فرهنگي در اين عرصه ها برنامه ريزي و تلاش نمايند. اما بسيار زيباست اينكه درب مكتب اباعبدالله(ع) بر روي همه، در هر سطح از معرفت، باز است و هر كس به اندازه ي درك خويش از اين مكتب حيات بخش بهره مي گيرد.
تاثير مكتب عاشورا كه اصلي ترين جلوه ي آن را در ماه هاي محرم و صفر و در محافل عزاداري ميبينيم، اصلي ترين عامل حيات اسلام ناب و حركت هاي اسلامي در طول تاريخ بوده است.اين مكتب سرخ عاشورا بود كه انقلاب اسلامي را آغاز كرد و به پيروزي رساند. اين مكتب سرخ عاشورا بود كه رزمندگان اسلام را در دوران دفاع مقدس به صحنه آورد و اين ياد حسين(ع) بود كه حماسه ي تاريخي 9 دي 1388 را رقم زد. اينكه مولاي راحل ميفرمايد "اين محرم و صفر است كه اسلام را زنده نگه داشته است" ناظر برهمين حقيقت است.
و باز مكتب سرخ عاشورا است كه بر ظهور سبز آخرين منجي عالم بشريت اتصال يافته و "كل يوم عاشورا" را اينگونه تعبير مي كند:
او خواهد آمد وبر ديوار كعبه تكيه خواهد زد و خود را اينگونه بر عالميان معرفي خواهد كرد:
أَلا یا أهْلَالْعالَمِ اَنَّ جَدّیَ الْحُسَیْن قَتَلوهُ عَطْشاناً...
چقدر زيباست اين معنا كه امام مهدي(عج) خود را با نام و ياد جدش اباعبدالله(ع) معرفي خواهد كرد.
آيا چنين نيست كه گويا در آن روز تمام مردم عالم حسين(ع) را خواهند شناخت؟
و آيا با اين نگاه ظهور امام مهدي(ع) و حكومت عدل جهاني را امتداد حركت سرخ حسيني نمي يابيم؟
آري... اينك وقتي مي شنويم كه در شهرهاي آمريكا، در دل كفر و ظلم و نفاق، دسته ي عزاداري سالار شهيدان به راه مي افتد بايد در انتظار جهاني باشيم كه حسين(ع) را مي شناسد و به او عشق مي ورزد.
آري... اگر درتفسير مكتب جهاني حسين(ع) امتداد نگاهمان به ظهور فرزندش نباشد، حادثه ي كربلا جرياني نا تمام خواهدبود و اين ظهور امام مهدي(ع) است كه معناي بلند "كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا" را تكميل خواهد كرد.